<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/platform.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar/13307857?origin\x3dhttp://xadir.blogspot.com', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>
  

    The Abyss


<$BKadir>, <$B7:31 ÖS



<$B03 Eylül 20052> <$BKüçük Sırlar3> <$BHerkesin yalnızca kendinden sakladığı ve itiraf edildiğinde kulağa önemsiz gelen sırları olmalı. Yaşamın bu küçük sırlardan ibaret olduğunu yalnızca kendinden saklamalı herkes, ardında yatan gerçekliğin dehşet bir şekilde farkında olarak.

***

Üç ya da iki tekerlekli bir bisikletle üzerinden yüzyıllardır geçilen bir sokağı ne kadar iyi tanıyor olmak, göçebe bir geçmişe atılacak ilk adım olsa gerek. Sonra usulca gecenin koynuna girmeli insan, bana mısın demeden. Çünkü gece, henüz keşfedilmemiş bir atlasın en utangaç tanığı ve mağrur bir sevgilinin en acemi yalancısı olarak, yeniden ve yeniden terkedilmiş yüzyıllarca fotoğrafı yüreğinde barındırır. Çünkü gece, yaşamın üzerine mükemmel bir denge ile kurulduğu simetrik yalnızlıkların tek aynasıdır.

Zamanı kendi bedensel varlığından yadsıyabilmek için, belki
yüzyıllardır biriktirilmiş küçük sırlara, gece karanlığında fısıldayarak verilmiş bir söz gibi sadık kalmalı herkes.



<$BKadir>, <$B9:50 ÖS